Ραψωδία Α (318-325)

Ὣς οἱ μὲν τὰ πένοντο κατὰ στρατόν΄ οὐδ᾿ Ἀγαμέμνων
λῆγ᾿ ἔριδος, τὴν πρῶτον ἐπηπείλησ᾿ Ἀχιλῆϊ,
ἀλλ᾿ ὅ γε Ταλθύβιόν τε καὶ Εὐρυβάτην προσέειπε, 320
τώ οἱ ἔσαν κήρυκε καὶ ὀτρητὼ θεράποντε΄
‘’ἔρχεσθον κλισίην Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος΄
χειρὸς ἑλόντ᾿ ἀγέμεν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον΄
εἰ δέ κε μὴ δώῃσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαι
ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι΄ τό οἱ καὶ ῥίγιον ἔσται.’’ 325

Ἀπόδοση
Ἔτσι οἱ μὲν μὲ αὐτὰ ἀσχολοῦντο στὸν στρατό΄ οὐδ᾿ Ἀγαμέμνων
ἔληγε τὴν ἔριδα, αὐτὴν ποὺ πρῶτον ἀπείλησε τὸν Ἀχιλλέα,
ἀλλὰ ὅ γε στὸν Ταλθύβιόν τε καὶ στὸν Εὐρυβάτην προσέειπε, 320
οἱ ὁποίοι αὐτοὶ ἦσαν κήρυκες καὶ πρόθυμοι θεράποντες΄
‘’νὰ πᾶτε στὴν κλίνη τοῦ Πηλειάδου Ἀχιλλέως΄
ἀπ᾿ τὸ χέρι παίρνοντας ν᾿ ἄγετε τὴν Βρισηΐδα καλλιπάρῃον΄
ἂν δὲ δὲν τὴν δώσει, ἐγὼ δὲ ὁ ἴδιος θὰ τὴν πάρω
ἐλθὼν μαζὶ μὲ πολλούς΄ αὐτὸ σ᾿ αὐτὸν καὶ φοβερώτερο θὰ εἶναι.’’ 325